Կյանքն անիմաստ չվատնել. թերևս սա է ամենաճիշտ վերջաբանը:

Իմ հրատարկչին, Ջոն Մարտինին

12 օգոստոսի, 1986 թվական։

Բարև Ջոն։

Շնորհակալություն բարի նամակի համար։ Ես չեմ կարծում, որ ցավոտ է՝ երբեմն հիշել, որտեղից ենք մենք եկել։ Դու գիտես, որտեղից եմ եկել ես։ Նա, ով փորձում է գրել դրա մասին կամ նկարահանել ֆիլմեր, ոչինչ էլ չգիտի դրա մասին։ Նրանք միայն գիտեն սա՝  «9-ից մինչև 5-ը»։ Ինձ մոտ երբեք չի եղել «9-ից մինչև 5-ը», այնտեղ, որտեղ ես էի, չկար անգամ անվճար ընդմիջում՝ ճաշին, որպեսզի պահես աշխատանքդ դու ընդհանրապես չես ճաշում։ Կա նաև արտաժամյա աշխատանք, իսկ գրքերում երբեք դրա մասին չեն գրում։ Եթե բողոքում ես, կգտնվի ուրիշ անփորձ մեկը, ով կզբաղեցնի քո տեղը։
Գիտես իմ հին ասացվածքը։ «Ստրկությունը երբեք էլ չեն վերացրել, այն ուղղակի տարածել են բոլոր ռասաների վրա».
Ես ցավում եմ անհետացող մարդկության համար, երբ մարդիկ պայքարում են աշխատանքի համար, որն անել անգամ չեն ուզում, բայց այլընտրանքն իրենց ավելի շատ է վախեցնում։ Մարդիկ ուղղակի դատարկվում են։ Նրանք վերածվում են վախեցած ու ենթարկվող գիտակցությամբ մարմնի։ Նրանց աչքերը այլևս չեն փայլում։ Ձայնը դառնում է տհաճ, և մարմինը, մազերը, ձեռքերի եղունգները, կոշիկները, ամեն ինչ։ Երիտասարդ ժամանակ ես չէի կարողանում հավատալ, որ մարդիկ կարող են իրենց կյանքը դրան նվիրել։ Ծերության ժամանակ էլ ես դեռ դրան չեմ հավատում։ Ինչի՞ համար են նրանք դա անում, հեռուստատեսությու՞ն, վարկով վերցված ավտոմեքենա՞, թե՞ երեխաներ, երեխաներ, որոնք պատրաստվում են ապրել կյանքը այնպես, ինչպես նրանք։
Իսկ նրանք ուղղակի նայում էին ինձ վրա։ Ես ասում էի այն, ինչը նրանք չէին ուզում իրենց գլուխը մտցնել։
Հիմա, երբ շուրջը մարդիկ ազատվում են, նրանք ապշած են.
«Ես ներդրել եմ սրա մեջ 35 տարի»
«Սա անարդար է»
«Ես չգիտեմ, ինչ անել հիմա»
Իսկ նրան երեբեք չեն վճարում ստրուկներին այնքան, որքան, որ կբավականեցնի ազատ լինելու համար։ Նրանք վճարում են այնքան, որպեսզի կարողանան գոյատևել, իսկ հետո կրկին վերադառնան աշխատանքի։ Ես տեսել եմ այդ ամենը։ Ինչու՞ նրանք այդ ամենը չեն տեսնում; Ես հասկացել եմ, որ դա ավելի լավ չէ, քան այգու նստարաններին ապրելը կամ հարբեցող լինելը։ Եվ ինչու՞ չդառնալ այդպիսին ավելի շուտ, քան իրենց ինձ էդպես դարձնելը, ինչու՞ սպասել։
Ես գրեցի քեզ՝ ուղղակի զզվանք զգալով այս ամենի հանդեպ, որպեսզի դուրս հանեմ այս կեղտը իմ սեփական օրգանիզմից։ Եվ հիմա ահա ես, այսպես կոչված «պրոֆեսիոնալ գրող»  որ ծախսել է իր կյանքի 50 տարիները, և բացահայտել է, որ համակարգն այդքան կեղտոտված է:
Հիշում եմ, մի ժամանակ ես աշխատում էի ընկերությունում՝ փաթեթավորող, և փաթեթավորողներից մեկը հանկարծ բացականչեց՝ «Ես երբեք ազատ չեմ լինի»: Հանկարծ մոտեցավ ղեկավարներից մեկը (նրան Մորրի էին ասում), և նա միայն չարախնդաց, կյանքը նրան նեղն է գցել:
Էնպես,  որ,  դա մեծ հաջողություն էր,  որ ես կարողացա դուրս պրծնել այդտեղից:  Ես որախանում եմ դրանով,  այդ հրաշքով:  Հիմա էն ամենը, ինչ- որ  գրում եմ,  դուրս է գալիս հին մտքերից և հին մարմնից:  Ես հասկացա այդ ամենն ավելի ուշ,
քան մարդիկ կարող էին անել ու մտածել այդ մասին. արժե արդյոք շարունակել: Ու քանի,  որ  սկսեցի ավելի ուշ,  ես պետք է գործը հասցնեմ ավարտին: Ու երբ իմ բառերը սկսում են խառնվել, ու ինձ օգնություն է հարկավոր լինում,  որպեսզի կարողանամ առաջ շարժվել,  ես զգում եմ,  թե ոնց է ինչ-որ մի բան իմ մեջ պատրաստվում ինձ հիշեցնել , ոնց ես անցա դժվարությունների ու տառապանքների միջով, որ վերջիվերջո, արժանապատիվ մեռնեմ:
Կյանքն անիմաստ չվատնել. թերևս սա է ամենաճիշտ վերջաբանը:

Քո Հենկ:


Չարլզ Բուկովսկի

ՀՀ Սահմանադրության փոփոխություններ

Հանրապետության նախագահի կարգավիճակը և գործառույթները

Activite

1.Bonjour. Je m'appelle Yukiko. Je suis japonaise. J'habite a Paris. Je suis etudiante. Je parle japonais, chinois, anglais et francais.
Բարև: Իմ անունը Յուկիկո է: Ես ճապոնացի եմ: Ես ապրում եմ Փարիզում: Ես ուսանող եմ: Ես խոսում եմ ճապոներեն, չիներեն, անգլերեն և ֆրանսերեն։

2. Bonjour. Je suis portugais. Moi aussi, je suis etudiant. Je m'appelle Mario. J'habite a Lisbonne. Je parle portugais, espagnol et francais.
Բարև: Ես պորտուգալացի եմ: Ես նույնպես ուսանող եմ: Իմ անունը Մարիո է: Ապրում եմ Լիսաբոնում: Ես խոսում եմ պորտուգալերեն, իսպաներեն և ֆրասերեն:
3. Bonjour. Je m'appelle Lucie. J'habite a Paris. Je parle anglais et francais. Je suis professeur. Je suis francaise.
Բարև: Իմ անունը Լյուսի է: Ապրում եմ Փարիզում: Ես խոսում եմ անգլերեն և ֆրանսերեն: Ես ուսուցիչ եմ: Ես ֆրանսիացի եմ:

7 wonders of the world: The Colosseum

Հնդկական փիլիսոփայություն

Ներածություն․

Նախագծի թեմաները՝
Հին արևելքի փիլիսոփայություն
Հնդկական փիլիսոփայության ծնունդը
Փիլիսոփայական միտքը Հին Հնդկաստանում

Աշխատանքը վերաբերում է հին Հնդկաստանի փիլիսոփայությանը, դրա ծագմանը և զարգացմանը։ Աշխատանքի թեման ընտրել եմ ինքնուրույն։


Հնդկական մշակույթը ամենահնագույններից մեկն է աշխարհում: Փիլիսոփայական միտքը Հին Հնդկաստանում ձևավորվել է մ.թ.ա. 6-րդ դարում՝ կրոնադիցաբանական աշխարհայացքի ճգնաժամի ժամանա­կաշրջանում։ Հին հնդկացիների կրոնադիցաբանական պատկերացումներն ամփոփված են հնագույն գրական հուշարձաններում՝ Վեդաներում (վեդա նշանակում է գիտելիք, իմացություն), այդ պատճառով այդ գրականությու­նը կոչվում է վեդայական։ Վեդաները բաժանվում են չորս խմբի՝ Սամհիթ–ներ, Բրահմաներ, Արանյակներ և Ուպտնիշադներ։ Դրանցից հնագույնը Սամհիթներն են, որոնք, ըստ էության, հանդիսանում են մյուս վեդաների հիմքը։ Սամհիթները բաղկացած են չորս վեդաներից՝ Ռիգվեդա (հիմների վեդա), Սամավեդա (երգեցողությունների վեդա), Յաջուրվեդա (զոհաբե­րությունների վեդա) և Աթհարվեդա (հմայությունների և մոգությունների վեդա)։ Հին հնդկական փիլիսոփայական մտքի զարգացման գործում նշանա­կալից էր հատկապես Ռիգվեդան, որում քննարկվում են փիլիսոփայական բնույթի մի շարք հարցեր։ Վեդաների վերջին երեք խմբերը՝ Բրահմաները, Արանյակները և Ուպանիշադները, որոնք խմբագրվել են ավելի ուշ շրջա­նում (մ.թ.ա. 8-7-րդ դդ.), Ռիգվեդայի հիմների մեկնաբանություններ են։ Վե­դայական գրականության ամենափիլիսոփայական մասը Ուպանիշադներն են (ուպանիշադ՝ նշանակում է «նստել ուսուցչի կողքին»՝ ճշմարտությունը իմանալու նպատակով), որոնք հետագայում ստացել է նաև «սրբազան գի­տելիք» իմաստը։ Այստեղ արդեն ակնհայտորեն նկատվում է անցումը դի­ ցաբանական աշխարհայեցողությունից դեպի փիլիսոփայական մտածո­ղություն։ Օրինակ, եթե Ռիգվեդայում հիշատակվում է շուրջ երեք հազար աստծո անուն, ապա Ուպանիշադներում ակնարկվում է մեկ աստծու՝ Բրահմանի մասին։ Ընդ որում, Բրահման պատկերացվում է որպես գերա­գույն գոյ, բոլոր իրերի սկզբնապատճառ և բարձրագույն նպատակ։
      Մ.թ.ա II հազարամյակում արդեն ձևավորված դասակարգային հասարակություն ունեցող Հնդկաստան ներխուժեցին նվաճողներ, որոնք իրենց անվանում էին արյա(ազնիվներ), և իրենց ներկայացնում էին նահապետական-համայնական կենցաղը պահպանած քոչվոր ցեղեր:Եկվորները խառնվեցին Ինդոս գետի հովիտի տեղական բնակչության հետ: Միստիկները պնդում եմ, թե իբր Հնդկական փիլիսոփայությունը իր ծագման ժամանակից և մինչև մեր օրերը հանդիսանում <<գիտություն հոգու փրկության մասին>>, հիմնվում է կրոնական ճգնավորների փորձի վրա, որոնք մերժում են աշխարհը և կոչ անում հաղթահարել աշխարհիկ ամեն բան։ Լռության մատնելով մատրիալիզմի և աթեիզմի մեծ ավանդույթները Հին Հնդկաստանում, փիլիսոփայության պատմության կեղծարարները այդ երկիրը ներկայացնում են որպես միստիկական սպիրիտուալիզմի և կրոնական պատրանքների թագավորություն։ Հնդկաստանում հերյուրանքներ են տարածում այն մասին, թե կրոնը փիլիսոփայության մայրն է, արն առավել ամբողջությամբ մարմնավորված է վեդանտայի մեջ՝ աստ3վածաբանական  մի սիստեմում, նորը ծագել է մեր թվարկության I դարում և քարոզում էր մի ուսմունք աստծու մասին՝ որպես աշխարհի արարչի և միակ ռեալության մասին և այն մասին, որ միայն վեդանտան է ընունակ հագեցնոլու մարդկանց հոգևոր ծարավը և բուժելու XX դարի հասարակության խոցերը։ Առաջավոր գիտնականները, որոնք լայնորեն բացել են լուսամուտը դեպի հնդիկ ժողովրդի հոգևոր կյանքի իմացության աշխարհը, վաղուց հերքել են այն հեքիաթները, թե իբր նրան միշտ խորթ են եղել մատերիալիզմը և ռացիոնալիզմը։ Հնդկաստանում մեծ մտածողները փորձում էին լուծել գիտության դժվարագույն պրոբլեմները։ Հնդկական իմացաբանությունը, տրամաբանությունը, հոգեբանությունը, բարոյագիտությունը, և գեղագիտությունը զարմացնում են ստեղծագործական որոնումների խորությամբ և վերլծության ապշեցուցիչ ուժով։
    Հնդկական փիլիսոփայական միտքը սերտորեն կամ ունի մաթեմատիկայի և լեզվաբանության հետ։ Բուրժուական շատ իդեալիստ փիլիսոփաներ առասպելներ են տարածում հնդկական մտքի ինչ-որ առանձնահատուկ վերացականության մասին, որը բացատրվում է նրա միստիցիզմով, բնության ռեալությունը ժխտելու ձգտումով։ Իրականում վերացական մտածողության հակումը, որը նպաստել է հնդկական փիլիսոփայության զարգացմանը, բացատրվում է մաթեմատիկայի մեծ զարգացմամբ, այլ ոչ թե միստիկական հայեցողությամբ։ Հնդկաստանում մշակված է եղել հաշվի տասնորդական սիստեմը, որն այժմ ընդունվել է ամբողջ քաղաքակիրթ աշխարհը, ինչպես նաև այն թվերի պատկերումը, որը հետագայում ավելի փոփոխված ձևով սկսեց կոչվել արաբական։ Հնդիկները հայտագործել են զրո նշանը, որը ունի փիլիսոփայական խորը իմաստ։ Շրջագիծը, որը խորհրդանշում էր երկինքը, սկսեց նշանակել անցք, ոչինչ, այսինքն՝ ցույց էր տալիս, որ երկնքում ոչինչ չկա։
   Փիլիսոփայությունը հին Հնդկաստանում, ինչպես և մյուս երկրներում, ծնունդ է առել այն ժամանակ, երբ շան մարդկանց գիտակցության մեջ սկսել էին անհետանալ առասպելաբանական ավանդությունները, երբ փորձեր կատարվեցին զգայական և երևակայական կառուցումների փոխարեն տալ աշխարհի փաստարկված պատկերը՝ պրակտիկ փորձի հիման վրա, ելնելով  մ․թ․ա VI դարի սանկհյա սիստեմի հիմնադիր Կապիլի այն ուսմունքի, որ <<աշխարհը չի ստեղծվել, իսկ հետևաբար, չի եղել նաև նրա ստեղծողը, աշխարհի պատճառը եղել է ինքը՝ աշխարհը>>։ Հնդկական փիլիսոփայության ծագմանը նպաստել է բրահմայականության քայքայումը, վեդայական օրենքներից ազատվելու ձգտումը, առասպելները այլաբանորեն մեկնաբանելու փորձերը։ Հնդկական փիլիսոփայության պատմաբան Վ․ Ռուբենը գրել է, որ <<այն պահից, երբ որոշ հանդուգն ու պարզ մտածողներ հանգում են գիտության և կրոնի միջև եղած տարբերության գիտ3ակցմանը, սկսվում է փիլիսոփայության գիտակցումը>>։
   Փիլիսոփայությունը որպես գիտության ինքնուրույն բնագավառ Հնդկաստանում ծագել է, հավանաբար, ստրկատիրական հասարակության քայքայման ժամանակաշրջանում, մ․թ․ա VI դարում։ Մինչ այդ այն սահմանը, որը հնդկական փիլիսոփայությունը բաժանում է առասպելությունից, և կորչում է դեռ վեդաների մեջ։ Որոշ ժամանակ առաջ գտնում էին, որ վեդաները կազմված են եղել անչափ հին ժամանակներում, մոտավորապես V և անգամ VI հազարամյակներում, իսկ հիմա ենթադրում են, որ դրանք ստեղծվել են XII-X դարի։
   Մ․թ․ա․ X դարում հնդկաստանում ծագեց բրահմայական կրոնը, որը սրբագործել էր ստրկատիրական հասարակության բաժանումը չորս վառնայի (գույնի), այսինքն՝ յուրահատուկ խավերի․    բրահմաների (քրմերի), քշատրիներ (ռազմիկների), գայշյաների (երկրագործների), շուդրաների (ծառաների և ստրուկների)։ Վառնաների սիստեմից հետագայում կազմվեցին բազմաթիվ կաստաներ։ Բրահմանները սահմանել էին արգելքներ և սահմանափակումներ, որոնք կարգավորում էին հնդիկների կյանքը և վարքը։
   Բրահմայականությունը հիմնված է այն ուսմունքի վրա, որի համաձայն ամբողջ գոյի՝ Բրահմայի հիմքը համաշխարհային ոգին է, հատկանիշազուրկ աստվածային սուբստանցը։

Վերջաբան․

Աշխատանքի դժվարությունը անհրաժեշտ աղբյուրներ գտնելն էր։ Քանի, որ համացանցում տեղեկությունը քիչ է հիմնականում օգտվել եմ գրքերից։ Երբեք չէի կարդացել Հնդկաստանի և հնդկական փիլիսոփայության մասին։ Յուրօրինակ ու հետաքրքիր էր ինձ համար, տարբերվում էր։


Աղբյուրներ՝  1, 2, 3,

                      Մ․ Ի․ Շախնովիչ <<Փիլիսոփայության ծագումը և աթեիզմ>>
                      Սեյրան Զաքարյան <<Փիլիսոփայության պատմություն>>
                     

My future profession

Culture and tradition: "Water day"

Ճամբարային 5-րդ օր։ Շրջակա միջավայրի պահպանության օրը

Կենսոլորտ

Բնական թվեր

1. Առարկաներ հաշվելու համար օգտագործվող թվերը կոչվում են բնական թվեր:
2. Բնական թվերի բազմությունը նշանակվում է N-ով: N {1;2;3;...}
3. Բնական թվերը, դրանց հակադիր թվերը և զրոն կոչվում են ամբողջ թվեր:
4. Ամբողջ թվերի բազմությունը նշանակվում է Z-ով: 
5. 
   
6. Այն թվերը, որոնք օգտագործվում են առարկաներ հաշվելիս, անվանում են բնական թվեր: Ցանկացած բնական թիվ կարելի է գրել տասը թվանշանների միջոցով` 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9: Թվերի այսպիսի գրառումն անվանում են տասնորդական: Թվանշանի արժեքը թվի այդպիսի գրառման մեջ կախված է այն բանից, թե ինչ տեղ է այն զբաղեցնեւմ: Եթե 4 թվանշանը գրված է վերջում, ապա այն նշանակում է չորս միավոր, եթե նախավերջում` չորս տասնյակ, եթե վերջից երրորդ տեղում` ապա չորս հարյուրյակ և այլն:
7. Ամենամեծ թիվը, որ դուք առայժմ կարող եք անվանել, 999 999 999-ն է` ինը հարյուր իննսունինը միլիոն ինը հարյուր իննսունինը հազար ինը հարյուր իննսունինը: Դրան հաջորդող բնական թիվն անվանում են միլիարդ և նշանակում 1 000 000 000:

Եթե որոշեմ Հայ գրականություն կարդալ, Իսահակյան չեմ ընտրի

Ինձ դուր է գալիս Իսահակյանը, մի տեսակ նման չի մնացածին, տարբերվում ա։ Պատկերավոր ա, սիրուն ա, տարբերվող ա։ Իսահակյանի գրածների մեջ կա սկիզբ, բայց իմ կարծիքով վերջ չկա, մի տեսակ կիսատ ա ստացվում, կամ ես չեմ հասկանում։ Ինձ դուր ա գալիս Իսահակյանը, բայց դեպի իրեն չի ձգում, եթե որոշեմ, հայ գրականությունից ինչ-որ  բան կարդալ, համոզված եմ, որ համացանցում Իսահակյանի գրվածքներից չեմ փնտրի, որ կարդամ։ Հիմնականում փորձում եմ տրամադրության հետ համահունչ բան կարդալ, բայց Իսահակյանի մեջ տրամադրություն չկա։ Տպավորություն կա, ոնց-որ մեր դարի գրող լինի, մեր դարի մասին խոսի։ Երևի նրանից ա, որ թեմաները դեռ արդիական են, շոշափվում են, օրինակ հենց <<Լիլիթը>>, խոսվում էր Լիլիթը ու Ադամի մասին, նույն պատմությունը կարող էր լինել հենց մեր մասին, տենց պատմությունները քիչ չեն։ Կամ <<Չինական պարիսպի երգը>>, էլի ոչ մի տրամադրություն, ոչ մի զգացմունք, ոչ մի բան, լիքը նախադասություններ, ու լիքը տառեր։

Հիշողություն

Գործնական աշխատանք։ Քիմիական ռեակցիների տեսակները

Տեղակալման ռեակցիա

Փորձ I. Տեղակալման ռեակցիայի ընթացքում պարզ նյութի ատոմները տեղակալում են բարդ նյութի ատոմներից մեկին, և ռեակցիայի հետևանքով առաջանում են նոր պարզ և բարդ նյութեր։

Zn + 2HCl à ZnCl₂ + H₂
2Al + 6HCl à 2AlCl₃ + 3H₂
Mg + H₂SO₄ à MgSO₄ + H₂
          նոսր
2Al + 3H₂SO₄ à Al₂(SO₄)₃ + 3H₂
          նոսր




Միացման ռեակցիա

Փորձ II: Միացման ռեակցիաների ընթացքում երկու կամ ավելի նյութերից գոյանում է մեկ նյութ։

2H₂ + O₂ à 2H₂O + Q
Ռեակցիան ընթանում է ռադիկալային մեխանիզմով:
Zn, Al, Mg – ի վրա ավելացրեցինք աղաթթու, և այրեցինք ջրածինը, որը միացման ռեակցիա է (վերօքս, ջերմանջատիչ):



Քայքայման ռեակցիա:

Փորձ III: Քայքայման ռեակցիաների ժամանակ մեկ նյութից ստացվում են երկու կամ ավելի նյութեր:
Մալախիտի քայքայում
CuOH)₂CO₃ à CuO + CO₂   + H₂O 
Այս ռեակցիան ուղեկցվում է գույնի փոփոխությամբ, գազի անջատմամբ:Ջերմանջատիչ ռեակցիա է: Առաջանում է 3 օքսիդ՝ թթվային, հիմնային, ջուր:

Փորձ IV: Անջատված CO2-ը իջեցնում ենք կրաջրի մեջ.

Ca(OH)₂ + CO₃ à CaCO₃   + H₂O

Փոխանակման ռեակցիա

Փորձ V: Փոխանակման ռեակցիաներն ընթանում են երկու բարդ նյութերի միջև, և որոնցժամանակ դրանք փոխանակվում են իրենց բաղադրիչներով:

NaOH + HCl à NaCl + H₂O

Ca(OH)₂ + 2HCl à CaCl₂ + 2H₂O
(փոխանակման, չեզոքացման, ջերմանջատիչ, իոնափոխանակման)

Փորձ VI: Ֆոսֆատ իոնի հայտնաբերման ռեակցիա.

                               
Na₃PO₄ + 3AgNO₃ à Ag₃PO₄ + 3NaNO₃

Ջրոլորտ

2-րդ համաշխարհային պատերազմ

Պատմություն

1.  885 թ․- Հայաստանը անկախացավ Արաբական Խալիֆայությունից 

2․928թ․- Աբաս Բագրատունին դարձավ Հայց թագավոր  Բագրատունիների 

3․զինանշանը 9-րդ դարի 50ական թվականների կեսին դառնում է համահայկական թագավորության զինանշան; 

4․960թ․-Սմբատ Բ Բագրատունին սկսել է Անիի Մայր տաճարի շինարարությունը 

5.961թ․-Աշոտ ողորմածը մայրաքաղաքը վերջնականապես տեղափոխեց Անի։ 

6․ 977թ․- Հաղպատի ճարտարապետական համալիրի կառուցումը 

7․ 979թ․ - Հունիսի 19-ին տեղի ունեցավ Պանկալիայի ճակատամարտը՝ Սատրապական Հայաստանի XII ապստամբության նշանավոր ճակատամարտերից մեկը։ 

8․ 1001թ․-Ավարտվել է Անիի Մայր տաճարի կառուցումը 

9,1045թ․-Բագրատունյաց արքայատոհմը անկում ապրեց

Առաջադրանքներ

1.Շարունակեք Լեոնիդ Ենգիբարյանի տեքստը՝ <<Ցլամարտիկը>>, այնպես արեք, որ ձեր տեքստը լինի գրագետ, ամբողջական, հետաքրքիր.

Աղջիկը սիրում էր տղային։
Գիտեր, որ նա ամենահմուտ ցլամարտիկն է։
Նա բոլորից լավ էր տիրապետում մուլետին, իսկ փայլատակող սուրը կարծես նրա ճկուն ձեռքի շարունակությունը լիներ։ Սակայն չնայած նա ամենաճկունն ու արագաշարժն էր, գեղեցիկն ու անվախը, այդպես էլ հռչակավոր մատադոր չդարձավ։
Մատադոր լինելու համար նրան պակասում էր ամենագլխավորը։ Չնայած նրա բոլոր կարողություններին տղան բարի էր, նա չէր կարողանում սպանել։

2. Կետադրեք, անհատապես բացատրեք, թե ինչու եք այդպես կետադրել.

Հեյ՜ ագահ մարդ, հե՜յ անհոգ մարդ, միտքդ երկար, կյանքդ կարճ
Քանի քանիսն անցան քեզ պես, քեզնից առաջ, քո առաջ.
Ինչ են տարել նրանք կյանքից, թե ինչ տանես դու քեզ հետ,
Խաղաղ անցիր, ուրախ անցիր երկու օրվան էս ճամփեդ։

3. Բառարանից, համացանցային տարբեր էջերից դուրս գրեք հինգ դարձվածք, որոնց երբևէ չէիք հանդիպել, բացատրեք դրանք:

Ախորժակին քացախ-Զուր ակնկալություն
Ալուկուլ անել-ստացածը չվերադարձնել
Անարգանքի սյունին գամել-անարգել, քննադատել:
Ձայն բարբառո հանապատի-անարձագանք կոչ, առանց ուշադրության մնացած խոսք:
Լուն ուղտ շինել – բարդացնել

4. Բացատրեք դարձվածք հասկացությունը և փորձեք հասկանալ, թե ինչ է տալիս դարձվածքը լեզվին:

Խոսքի ոչ ուղիղ, փոխաբերական իմաստ։

5. Բառարանային-դարձվաձքային էքսկուս: Դուրս գրեք հետևյալ բառարանից ձեզ հետաքրքիր թվացող 15 դարձվածք իրենց բացատրություններով, փորձեք հետաքրքիր նյութի, պրեզենտացիայի, նկարի տեսքով ներկայացնել:

Սրտում դաղ չմնալ - դարդ ու ցավ չունենալ
Գագըր գագըր էնիել - առողջ լինել
Գագաթը դաթ անել - համեստ լինել
Ընտռոտ պատինճան - շատ տգեղ
Բաբերդ ծեծել - շատ խոսել
Ազգային հարց սարքել - խնդիրը բարդացնել։
Ադամ խաբվեցավ, դրախտե ինկավ - մարդ սխալակ է

Եթե հաճելի ա մարդու հետ շփվելը, ինչ տարբերություն, թե ինքը ինչ ա հագնում։

Մենք բոլորս էլ տարբերվում ենք միմյանցից, թե՛ մտածելակերպով, և, թե՛ արտաքին տեսքով։ Բայց կան մարդիկ ովքեր կոպիտ ասած «ստանդարտ» չեն մտածում, ովքեր ունեն սեփական կարծիք, ովքեր տարբերվում են հասարակությունից, ովքեր աչքի են ընկնում։ Ի՞նչ ա, պետք ա բոլոր միյատեսակ լինենք, միյատեսակ մտածենք, հագնվենք, տենց ամեն ինչ կկորի, ամեն ինչ անգույն կլինի, բայց մարդկանց էդ ա դուր գալիս, մարդկանց աչքերը «վառ» մարդկանց չեն ընդունում, իրանց աչքին տարբերվողը հաճելի չի։ Մարդիկ մի տեսակ բանտարկվել են կարծիքների մեջ՝ ուրիշների կարծիքների։ Իմ համար անընդունելի ա, որ ուրիշները ուզում են մեր տեղը ապրեն, մեր տեղը որոշումներ կայացնեն, դժվար չի՞ մի քանի հոգու տեղը ապրել։Եթե հաճելի ա մարդու հետ շփվելը, ինչ տարբերություն, թե ինքը ինչ ա հագնում։

Մինչև տասնվեց տարեկաններին․․․չի արգելվում

Կոտորակներ

Կոտորակի վերևի գրված թիվը կոչվում է համարիչ, իսկ ներքևում գրվածը՝ հայտարար:

Կոտորակները լինում են կանոնավոր և անկանոն:

Այն կոտորակը, որի համարիչը փոքր է հայտարարից, կոչվում է կանոնավոր կոտորակ։ Այն կոտորակը, որի համարիչը մեծ է հայտարարից կամ հավասար է նրան, կոչվում է անկանոն կոտորակ։ Կոտորակները լինում են սովորական և տասնորդական:

Գումարում
Նույն հայտարարով կոտորակներ գումարելիս հարկավոր է համարիչները գումարել իրար,իսկ հայտարարը թողնել նույնը։
Տարբեր հայտարարներով կոտորակներ գումարելիս պետք է կոտորակները բերել նույն հայտարարի,ապա այդ թիվը նախ բաժանել մի կոտորակի հայտարարին և բազմապատկել համարիչով, այս գործողությունը հերթով կոտորակների հետ անելուց հետո համարիչում ստացված թվերը գումարումենք, իսկ հայտարարը գրում ընդհանուր հայտարարը:

Հանում

Նույն հայտարարով կոտորակներ հանելիս հարկավոր է համարիչները հանել իրարից, իսկ հայտարարը թողնել նույնը: Տարբեր հայտարարներով կոտորակներ հանելիս պետք է կոտորակները բերել նույն հայտարարի,ապա այդ թիվը նախ բաժանել մի կոտորակի հայտարարին և բազմապատկել համարիչով, այսգործողությունը հերթով կոտորակների հետ անելուց հետո համարիչում ստացված թվերը հանում ենք,իսկ հայտարարը գրում ընդհանուր հայտարարը:

Բազմապատկում

Կոտորակները բազմապատկելու համար պարզապես անհրաժեշտ է համարիչները բազմապատկել իրար, հայտարարները՝ իրար:

Բաժանում
Բաժանման համար անհրաժեշտ է առաջին կոտորակի համարիչը բազմապատկել երկրորդկոտորակի հայտարարին և գրել համարիչում, իսկ հայտարարը ստանալու համար՝ առաջինըհայտարարը բազմապատկել երկրորդի համարիչի հետ: Այսինքն խաչաձև բազմապատկում։